Therapiedag 8 & 9

Therapiedag 8

 

Vanmorgen om kwart voor 6 werd Isabel wakker. Even later wou ze ook het bed al uit. Dus samen met haar naar de woonkamer om de rest niet wakker te maken. Na haar medicatie en een beker drinken ging ze rustig met haar tablet op de bank zitten, filmpjes kijken. Tussen 7 en 8 werd de rest ook wakker. Samen de tafel gedekt en ontbeten. Na het ontbijt de boel opgeruimd en bleef Wouter bij Isabel, terwijl de rest richting Willemstad reed om een aantal souvenirs te kopen en Thom wou graag naar de kapper. Tja , dat kan hier gewoon ondanks de corona. Daar was hij heel blij mee !

Op de terugweg langs het therapiecentrum gereden, want Thom en Daniek hadden dolfijntrainersdag. Tijdens de 2 uurtjes werden er allerlei weetjes verteld over de dolfijnen. Weten jullie bijvoorbeeld waarom de dolfijnen een donkere rug en een lichte buik hebben ? Dit is hun bescherming tegen andere water- en roof dieren die een bedreiging vormen. Wanneer ze bijvoorbeeld van onderen worden aangevallen, kijken ze tegen het licht aan en zien ze de buik niet. En wanneer ze van bovenaf worden aangevallen, beschermt hun donkere huidskleur van de rug ze tegen het kwaad.

Tijdens deze 2 uurtjes mochten ze ook de vis nog klaarmaken voor de dolfijnen. 

 

Tijdens het middageten kregen we onverwacht dierenbezoek in de tuin. Er kwam zomaar een hond bij ons lopen. Die rook natuurlijk het eten. Aangezien hij niet weg wou, zijn wij uiteindelijk maar verkast naar binnen, waar we ongestoord verder konden eten. Even later was de hond weer weg , en hebben we hem ook niet weer gezien.

Om 13.00 uur waren we weer bij het therapiecentrum voor de sessie van Isabel. 

Toen Patrick en Britt er aan kwamen, gaf Isabel aan dat ze niet mee wilde. Wouter en Marjel namen afscheid en bleven iets verder op uit zicht staan. De therapeut en de assistente hebben Isabel eerst genegeerd en uiteindelijk had Isabel door dat ze deze strijd niet winnen zou en ging daarna rustig met ze mee naar binnen. 

Eenmaal binnen lag de verzwaringsdeken en Isabel wist al feilloos dat daar spelletjes onder lagen, dus trok ze de deken weg ...... en ja hoor, daar lag ook haar favoriete spel tussen. De bowlingbal. Op een speelse manier werd de spraakcomputer er bij gehaald en werd er gevraagd wat Isabel had gegeten vanmorgen. Via de spraakcomputer moest ze aanwijzen wat ze gegeten had. Tja , Isabel zou zichzelf niet zijn als ze natuurlijk haar favoriete eten aan zou wijzen.....KOEKJES ! Toen onze dame eenmaal door had dat ze met de bal mocht gooien als ze geantwoord had via de spraakcomputer, regende het koekjes al antwoord op alle vragen......Hoe was die slogan ook al weer ??? Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid , hahaha !

Na de therapie binnen was het tijd om buiten aan de slag te gaan. Eenmaal op het dock moesten ze wachten tot de dolfijntrainer er ook was. je mag dan ook niet alvast met je benen in het water bungelen.....dus maakte Patrick van de nood een deugd door druk en vibratie te geven op de voeten van Isabel. Isabel liet dit allemaal gewillig toe en bleef zelfs lekker ontspannen liggen totdat de trainer er was. 

Hierna weer lekker oefenen in het water. Ook dit ging haar prima af.

En na een half uurtje ontspannen spelen in het water en de opdrachten netjes afgewerkt te hebben, was het alweer tijd om te douchen en aan te kleden. 

Daarna kregen we aan tafel het verslag van vandaag. Ze heeft wederom prima gewerkt en dat hebben we ook duidelijk gezien.

En toen was het alweer tijd om naar huis te gaan. Ditmaal via een omweg, langs de supermarkt voor wat boodschappen,  naar huis. Eenmaal thuis aangekomen , vroeg Thom aan Isabel of ze wilde zwemmen. Ja, hoor......mevrouw had nog wel zin, dus het (nog natte) zwempak uit de tas en deze aangetrokken. 

Nog een half uurtje lekker ontspannen gespeeld in het water en daarna douchen en de kleren aan. Ondertussen had mama de tijd om de spraakcomputer aan te passen. Het woord ja en nee toegevoegd en wat knoppen aangepast, zodat we er weer verder mee kunnen.

Rond de avond was het etenstijd. Eén van de favorieten van Isabel ........PANNENKOEKEN. Nou, er gingen wel 4 pannenkoeken naar binnen. 

Na het eten geholpen met opruimen en daarna lekker op de stoel voor de tv, via Youtube naar muziek luisteren.

Nog wat gedronken en rond 21.00 uur moe het bed in.

Morgen is er weer een dag !!

 

Therapiedag 9

 

Vanmorgen de dag weer vroeg begonnen.....om kwart over 5 was Isabel al wakker en wou gelijk uit bed. Gelukkig ging het allemaal stilletjes zodat de anderen niet wakker werden. Om kwart voor 7 was Wouter wakker en kon Marjel nog even naar bed. 

Rond 9 uur zat iedereen aan het ontbijt. Na het ontbijt alles opruimen en tijd voor ontspanning. Eerst wilden we nog naar de Jan Thiel Baai , maar hier toch maar vanaf gezien omdat de therapie vanmiddag weer op tijd begon.

Achteraf gezien maar goed ook, want de vermoeidheid sloeg bij Isabel toe en hierdoor was ze erg kribbig en wou ze niet veel. We hebben nog geprobeerd een wandeling met haar te maken , maar na ongeveer 30 meter lopen , begon ze te krijsen en liet ze zich zakken op de stoep. Oppakken op het moment dat ze vol in zo'n bui zit, is geen optie omdat ze erg sterk in haar handen en benen is, waardoor ze flink kan slaan en schoppen. Dus haar daar maar even laten uitrazen. 

De buurman naast ons kwam kijken omdat hij iemand hoorde schreeuwen. Kort uitgelegd dat ze haar dag niet had, en daarna ging hij weer weg. Vervolgens kwam zijn vrouw ook nog even en begon in het engels aan Isabel te vragen waarom ze huilde......tot gevolg dat Isabel nog harder ging krijsen. De buurvrouw ging maar gauw weg. Na een aantal minuten werd ze wat rustiger, en toen ze zag dat wij richting ons huis liepen, kwam ze ons achterna. Bij huis , de tablet erbij gepakt en daarmee ging ze uiteindelijk rustig op de bank zitten. Nou, dat was weer een pittige morgen.

Rond de middag met z'n allen onder de palapas geluncht en rond de klok van half 1 weer richting het therapiecentrum gereden. Isabel was mooi rustig en onderweg wees ze weer prima de weg aan waar we naar toe moesten. Bij aankomst was de boze bui helemaal verdwenen en na de overdracht (in het kort het incident van vanmorgen verteld) , liep ze vrolijk met Patrick en Britt mee. 

Binnen mocht ze gelijk aan de slag. Er was een mand met zware spullen op een karretje met wieltjes geplaatst en die moest Isabel van de ene naar de andere kamer brengen door aan het touw te trekken. Eerst wou ze dit niet, maar na wat stimulans deed ze het prima. 

De spullen mochten uit de mand en Isabel legde alles netjes neer op de grond. Bij de spullen zat ook een vissenspel. 

De bedoeling was dat ze met een hengel de vissen , zeesterren en kikkers met de hengel oppakte. De diertjes zijn groot en gevuld met zand waardoor ze zwaar aanvoelen. Dit spel is om haar handen en polsen te trainen voor kracht, maar ook om de fijne motoriek te oefenen. Dit laatste moet ze doen door de hengel met het haakje door het lusje van de vis te halen en dan op te tillen. Prachtig om te zien dat ze dit heel geconcentreerd kan doen. 

Ook werd er nog weer geoefend met de zwaarte deken. Isabel vind dit niet zo fijn, maar door aan te geven dat ze er 20 tellen onder moet blijven liggen, houdt ze dit prima vol. Het tellen geeft voor Isabel duidelijkheid dat het daarna ook klaar is , en dat ze dan wat anders gaat doen. Zo houdt ze het overzicht en kan ze dit beter aan. Dus stel een limiet in om duidelijkheid te scheppen over hoelang iets duurt. Dit deden we soms al, maar nu blijkt dat Isabel daar meer structuur door krijgt en weet ze dat er een eindtijd aan zit. 

Ook heeft ze op een trilbank gestaan (ja, zo èèn waar je vullingen uit je mond klapperen als je er op staat 🤣). Een harde prikkel dus voor Isabel, maar deze prikkel activeert haar en dus laat ze dit prima toe. Evenals een trampoline. Dit is ook een harde prikkel die activeert. Maar druk geven door haar onderarmen stevig vast te pakken en dan een vibratie te geven, maakt haar passief (geeft dus rust). Ook al voelt dit dan aan als een harde prikkel.

Na een intensief maar voldaan half uurtje binnen therapie, was het tijd om weer samen naar het dock en het water te gaan. Ook daar was ze prima in haar sas en kon ze zich goed concentreren op de opdrachten. Toen ze ons in het vizier kreeg (wij stonden op de uitkijkplaats) zwaaide ze en ging daarna door met waar ze mee bezig waren. Maar later bleef ze ons opzoeken wanneer ze ons zag, dus zijn we naar een andere observatieplek gegaan, waar ze ons niet kon zien. 

Van daaruit zagen we opeens een regenbui over het water gaan, maar buiten wat knijpen met de ogen, deed ze prima haar oefeningen in het water. Gelukkig zijn de regenbuitjes hier binnen een paar minuten weer over , en al gauw kwam de blauwe lucht en de zon weer tevoorschijn.

Na ruim een half uur was het tijd om uit het water te gaan en te douchen en aan te kleden. 

Toen Isabel naar de plek liep waar we normaal altijd zitten, zag ze ons niet en keek ze even vreemd op. Maar nadat ze om zich heen keek , zag ze ons op een ander bankje zitten en kwam ze enthousiast op ons af. We kregen te horen dat ze prima haar best had gedaan en dat ze alles erg leuk vond. We hebben het nog gehad over belonen na goed gedrag. Isabel blijkt daar wel gevoelig voor te zijn. Dus kunnen we dit als hulpmiddel gaan gebruiken. Dit kan in de vorm van iets lekkers zijn (eten is een grote favoriet van Isabel), maar ook een knuffel of een kus of juichen kan een vorm van belonen zijn.

Dus ondanks de slechte start van vanmorgen heeft ze de dag positief afgesloten. 

Bij terugkomst , haar beloond met een lekker glas drinken en een snoepje.

Morgen alweer de laatste therapie dag en dan vliegen we zaterdagavond weer richting ons koude kikkerland.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Marielle temmink (vrijdag, 12 februari 2021 17:09)

    Wat goed doet ze het weer hele fijne terug reis en gauw zien we Isabel wel op het logeerhuis

  • #2

    Jacqueline Otten (vrijdag, 12 februari 2021 17:28)

    Wat mooi om allemaal te lezen en wat een prachtige foto's van Isabel met de dolfijnen. Fijne reis terug naar het koude Nederland❄️☃️

  • #3

    Patricia Abbink (vrijdag, 12 februari 2021 20:35)

    Hoi allemaal,
    Wat een mooie maar intensieve weken zijn het voor jullie geweest. Wat fijn dat er voor Thom en Daniek ook "ruimte" was om van dichtbij en achter de schermen mee te mogen kijken bij de ��
    Goede vlucht!

  • #4

    Mirjam (zaterdag, 13 februari 2021 11:08)

    Wat leuk om te lezen weer.
    Wat is de tijd snel gegaan.

    Ben benieuwd naar de komende weken en hoe ze het blijft oppakken

    Geniet nog even en alvast een goede reis terug.

    Tot snel,
    Groetjes
    Mirjam